Zilt, zon en vuur – een middag in Sant Elm

Soms zijn er van die momenten waarop alles samenvalt. De plek, het gezelschap, het licht, de geur van vuur en zee. Dit was zo’n moment.

Ik zit met Liesbeth aan tafel bij Es Roar. Voor ons strekt de baai zich uit, het water glinstert zilverachtig onder een zachte voorjaarszon. In de verte ligt het silhouet van het eiland Sa Dragonera, stil en bijna mysterieus. De lucht is helder, de tijd lijkt even geen rol meer te spelen.

Dan komt het gerecht op tafel. Een bord dat meteen uitnodigt. De kleuren springen eruit: dieprood van de tomaat, het zachte wit en paars van de inktvis, het frisse groen van de kiemen. Alles glanst lichtjes van de dressing, alsof het net uit de zee en van het vuur tegelijk komt.

De eerste hap is precies wat je hoopt. De inktvis is perfect – licht rokerig van de grill, zacht maar met een aangename beet. Geen spoor van taaiheid, alleen puur, eerlijk product dat met aandacht is behandeld. De geroosterde tomaat brengt een warme zoetheid, terwijl de ingelegde rode ui een frisse, bijna speelse tegenhanger vormt.

En dan die dressing… citrus die sprankelt, een zilte diepte van ansjovis, een subtiele kruidigheid die alles optilt zonder te overheersen. Het is zo’n combinatie die je niet analyseert, maar gewoon ondergaat. Elke hap vraagt om de volgende.

Liesbeth kijkt me aan en glimlacht. Zo’n blik die alles zegt. Dit is genieten in zijn puurste vorm. Geen haast, geen afleiding – alleen het bord voor ons, het geluid van kabbelend water en af en toe een zachte bries die de geur van zee en grill meebrengt.

Ik pak een stuk knapperig brood en haal het door de sappen die op het bord zijn achtergebleven. Misschien wel het mooiste moment van het gerecht – wanneer alles samenkomt in één laatste, intense smaakexplosie.

Dit is waarom ik hier ben. Waarom we hier zijn.

Niet alleen voor het eten, maar voor het gevoel. De herinnering die zich langzaam vastzet, ergens tussen smaak en emotie. Een middag in Sant Elm die je niet plant, maar die je overkomt. En waarvan je weet: dit blijft.

Bereiding:

• Richt de BBQ in op direct grillen op 200⁰C.
• Leg de kwart tomaten op de grill boven het vuur. Grill ze per snijvlak 3 minuten en haal ze daarna van het vuur. Laat even afkoelen.
• Klop de olijfolie, citroensap en -zest in een grote kom door elkaar.
• Hak de knoflook, ansjovis en rode peper fijn en meng deze met de kappertjes en peterselie door elkaar. Meng dit door de olie in de kom.
• Snij de geroosterde kwarten tomaat nog een keer door de helft in kleine parten. Leg de tomatenpartjes in een mooie schaal.
• Grill de tentakels op de hete BBQ en draai ze regelmatig om.
• Snijd de gare tentakels in dunne reepjes en meng ze direct door de salsa. Laat een paar minuten marineren.
• Verdeel de stukjes tentakel in de schaal bij de tomaten en giet de rest van de salsa er over.
• Leg de tentakels, tomaat en ingelegde rode ui op een plat bord. Giet de salsa er over en garneer met de peterselie en kiemgroente.
• Serveer bij deze heerlijke salade geroosterd stokbrood om in al die lekkere sappen te dopen.

Alba Martín Albariño – de smaak van de Atlantische kust

Sommige wijnen vertellen niet alleen iets over hun herkomst, maar nemen je er direct mee naartoe. De Alba Martín Albariño Rías Baixas 2023 is zo’n wijn.

Deze Albariño komt uit Rías Baixas, een ruig en groen stukje Spanje waar de Atlantische Oceaan het ritme bepaalt. Hier, tussen mistige ochtenden en zilte zeelucht, groeien de druiven op granietrijke bodems vlak bij de kust. Die combinatie van koelte, vocht en mineraliteit vormt het karakter van de wijn: levendig, fris en met een bijna tastbare zilte toets.

De wijn is gemaakt van 100% Albariño en vergist op roestvrij staal, waardoor puurheid en frisheid behouden blijven. Geen opsmuk, geen houtinvloed — alleen de essentie van druif en terroir.

In het glas schittert hij lichtgeel met een groene zweem. De geur opent met witte perzik, peer en citrus, gevolgd door florale tonen en een subtiele hint van zeezout. In de mond is hij strak en sappig, met een levendige zuurgraad en een frisse, minerale afdronk die blijft hangen.

En precies daar gebeurt de magie met jouw gerecht.

De ziltigheid van de wijn sluit naadloos aan op de gegrilde inktvis, terwijl de citrusachtige frisheid de dressing optilt en de geroosterde tomaat extra laat spreken. Het is geen combinatie die concurreert, maar één die elkaar versterkt — alsof wijn en gerecht samen zijn ontstaan.

Serveer deze Albariño goed gekoeld, rond de 8 à 9 graden. Dan komt hij het mooist tot zijn recht: strak, verkwikkend en levendig. Schenk hem in een ruim wit wijnglas, zodat de aroma’s zich kunnen openen terwijl de wijn langzaam op temperatuur komt.

Dit is geen wijn om over na te denken. Dit is een wijn om te voelen. Een slok, een hap… en je zit zo weer aan zee.

Je kunt deze wijn ervaren door hem te bestellen bij: Favorietewijn.nl

Buon appetito!

12-05-2024